Succesvol GOLTO verdween snel uit collectief geheugen

Een beeld uit de wedstrijd GOLTO -Hengelo in september 1932. GOLTO speelt in de zwart-wit gestreepte shirts. De plaat komt uit het boek Miss Blanche Comepetitie Wedstrijden 1932-1933

GOLTO was in de jaren twintig en dertig na Tubantia en HVV Hengelo de derde grote club van Hengelo en een vaste gast in de 2e klasse. Anno 2016 roept de naam van de club, die in 1955 opging in Tubantia, amper nog enige herkenning op.

Goede Oefening (of: Grondig Oefenen) Leidt Tot Overwinning werd in 1918 opgericht als Concordia. De naam GOLTO werd een jaar later aangenomen. Aanvankelijk speelde de club onder de vlag van de katholieke bond. Uit de doelstelling van de club bleek die achtergrond kraakhelder. GOLTO wilde met bescherming en verzorging der godsdienstig-zedelijke belangen harer leden, de sport in het algemeen en de voetbalsport in het bijzonder onder Roomsch-Katholieken te bevorderen.

Hoe weinig deze doelstelling waard was bleek eind 1922. De ambities reikten wat verder dan onder het katholieke juk realiseerbaar was en dus stapte GOLTO over naar de – nog niet Koninklijke – NVB. Niet-katholieken waren vanaf dat moment ook welkom en dat gaf de club een flinke kwaliteitsimpuls. In 1923 bereikte het de 2e klasse, in het pre-professionele voetballandschap het één-na-hoogste niveau. Dat gebeurde na een beslissingswedstrijd waar geen einde aan leek te komen. Tegen het tweede elftal van Go Ahead uit Deventer stond het na negentig, na 105, na 120 én na 135 minuten nog altijd 0-0. Strafschoppenseries behoorden nog niet tot de reglementen en dus werd er simpelweg verder verlengd. De uitputtingsslag werd uiteindelijk na bijna tweeënhalf uur voetbal beslist door een Hengelo’s doelpunt.

achilles-goltoInmiddels speelde GOLTO regelmatig op een ander terrein. Dat was geen bijzonderheid, want vrijwel alle clubs leidden in de eerste helft van de twintigste eeuw een zwervend bestaan. Ook werden velden nogal eens gedeeld. Dat zorgde soms voor bijzondere situaties, zoals in 1923 toen GOLTO en Achilles op hetzelfde tijdstip een thuiswedstrijd hadden op hetzelfde sportpark. Door een half uurtje eerder te beginnen leek GOLTO de slimste te zijn, maar de situatie werd er niet makkelijker op zoals blijkt uit bijgaand bericht uit de krant Het Centrum.

Vierde plaatsen in 1927 en 1929 waren de beste prestaties van GOLTO in de 2e klasse. Na de degradatie in 1936 keerde de vereniging nog één keer terug. Dat nieuwe verblijf in 1947-1948 bleef beperkt tot één seizoen. In het veranderende voetballandschap van de jaren vijftig ging het snel bergafwaarts. De Twentse Profs, uitkomend in de ‘wilde’ profbond NBVB werden medebespeler van Stadion Veldwijk, het sportpark dat vanaf 1948 werd gedeeld door GOLTO en Achilles’12. Tubantia ging een papieren fusie met de Twentse Profs aan en werd vanaf 1955 profclub. De grotere clubs uit de stad hadden GOLTO inmiddels vrijwel leeg gezogen. De overgebleven tachtig leden sloten zich aan bij Tubantia, pal voordat die aan de vooravond stond van haar twaalfjarig bestaan als profclub. De naam GOLTO verdween voorgoed van de velden en uit het collectieve geheugen.

In de rubriek Voltooid Verleden Tijd het verhaal van een voetbalclub die de tand des tijds niet heeft doorstaan.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*